İnsan ne tuhaf varlık…Kimi sırlı aynalarda
kendini izlemeyi sever…Kimi sır tutmayı becerir kimi de tutamamayı…Kimi, sırlar
perdesi ardında yaşar…Kimi de sırra kadem basar ardına bakmadan…Ardında
bıraktığının ,bir insanın belki de en derin sırlarından biri olabileceğini
farketmeyerek…
Sır ve yara…
Yara iyileşir…Önce acır bir süre..Yanar..Birşey
yapamazsın..O acıya dayanmaktan başka…Sonra kabuk bağlar…Kabuğu kopartırsan “iz”
kalır..O yüzden yaraya dokunmamak gerekir.Sonra tatlı tatlı kaşınmaya başlar.İyileşiyor
olduğunun bir kıpırtısıdır o kaşınma hali…Bir bakarsın kabuk düşmüş ve yara
iyileşmiş…Ruhtaki yaraların iyileşmesi ise "SIR" ...
29 Nisan 2013
10:32
SA
 |
| Ruhtaki artık bulaşıkları da çizmeden, ışıltılı temizler mi?... |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder