Geçen gün yazılarımı karıştırırken bir
yazı çıktı karşıma…
Sene 1999…Üniversiteyi yeni bitirmiş
ve Tübitak’ta staj yapıyordum.Şöyle yazmışım “benim işim mekatronik mı olmalı
müzik mi?” Sonra bir yazıya daha denk
geldim…Sene 2005…Aynı yıl, Avea’da Bilgi İşlem Departmanı’nda terfi almıştım ve
de konservatuvar müzikal bölümünü kazanmıştım…Hem bilgi işlemci hem müzisyen
olma yolundayım.1999’daki sorunun cevabını vermişim o gün yazdığım yazıda...”Her ikisi de…”
Hayallerimiz vardır…Bizi biz
yapan…Geleceğe dair umutlandıran…ve de belki yaşamı daha yaşanılır kılmak için
öğretilmiş hayal etmeler…Hayaller uçuktur aslında…Erişebilir hayal kurmak
kolaya kaçmaktır sanki…Nasıl olsa gerçek olma ihtimali bir gün vardır…Oysa,
yaşam sürpizlerle dolu..Ummadığın şeyler gerçek olabilir bir
anda…Öğrenilmişliğim bu oldu…
Müzikle ilgili çocukluğumdan beri
konservatuvara gitmeyi hayal etmiştim.Birkaç denemem başarısız olunca küsmüştüm
çocukça…Sonra yine çocukça inat etmiştim…ve çeyrek asıra geldiğim dönemde o
kapıdan girdim…Ilk hayallerimden biri
gerçek oluvermişti..Tabi bu hayal yenilerine gebeydi…AKM’de sahneye
çıkmak… Amerika’da bir müzikalde oynamak… Senfoni orkestrasıyla
konser vermek…Hatta günün birinde kardeşimle çocuklara yönelik bir sanat okulu
açmak…
Ailem, daima destek oldular müzik
anlamında, fakat dillerinden de “önce bir altın bileziğin olsun ,sonra
dilediğin müziği yaparsın” lafı düşmüyordu..Özellikle bu yolun tozlu ve
topraklı yollarından geçmiş ve hala geçmekte olan anneciğimin dilinden…
Derinlerde bir yerde kafama takmışım
belli ki bileziği takıp, sonra bildiğimi okumaya…
İş çıkışı koşa koşa konservatuara gidiyor
, bilgisayar başındaki o geceyarısı
nöbetlerinde konservatuarı düşlüyor, bilgisayar klavyesini piyano klavyesi gibi
hayal ediyordum…
Sene 2008…AKM’ de Türk Kalp Vakfı
yararına bir konser..Ladies and Gentlemen Müzikal Topluluğu ile..ve Umut Durmuş
ile “ Gönül” şarkısını duet yapmak üzere provalara başlandı…Havalara uçuyorum..
Sanatçıların mimiklerini, kokularını hissetmek için en önden bilet alıp
defalarca temsiller izlediğim salonda , AKM’ de şarkı söyleyeceğim.Hayallerden
biri daha gerçek oluyor…O an flu…
Sene 2009…Amerika Minnesota
Universitesi’nden gelen hocalar Footloose müzikali için seçme yapmaya
geliyorlar..Seçmeye giriyorum …Odisyon numaram 18:12 … İçimde bir his
gideceğimi söylüyor…ve o his o kadar güçlü ki…Hissediyor değilim..Biliyorum…Sonuçlar açıklanıyor ve adım listede yok… O günlerde ani bir
operasyon geçirmiştim...Haberi zorunlu istirahat sırasında yatarken okuduğumu
hatırlıyorum şuan…Gözümden yaşlar akıyor listeye bakarken fakat üzülmüyorum,
çünkü gideceğimi biliyorum…Derken iki hafta sonra bir haber geliyor…Seçilen
kişilerden biri gidemeyeceğini açıklıyor..Onun yerine Birgül’e haber gidiyor..O
da gidemeyeceğini söylüyor ve geleceğini bildiğim o haber Bergüzar hocam’dan
geliyor…Amerika’ya gidiyoruuuum.Hem de müzikalde oynamak için…
Avea’daki yöneticimle durumu
paylaşıyorum…Istifamı veriyorum ve heyecanla , merakla, biraz da endişeyle yeni
bir yolculuğa yelken açıyorum…Biri daha gerçek oluyor…
Sene 2012…Istanbul Film Müzikleri
Orkestrası ile tanışmam, bir hayalimin daha gerçek olmasına vesile oluyor…Linkini
paylaşmak isterim…Beauty and the Beast…
01:12 James Bond Theme
02:26 Selmini Beauty and the Beast ( Senfoniyle ilk solo performansı )
Tabii en büyük hayallerimden biri de
Istanbul Devlet Opera ve Balesi ya da Istanbul
Devlet Tiyatrosu’nda bir müzikalde yer almaktı…Bunun da gerçek olması, mucizevi
bir şekilde hayat bulması hayatımdaki en mutlu anlarımdan biriydi..Sidikli
Kasabası Müzikali ile 2 sezondur seyirciyle buluşmak…Bu da gerçek oldu. ( 178
oyunla )
Yoluna bırakınca,zorlamayınca,
isteyince her dileğin gerçek olabileceğini deneyimledim…
Fakat şu sıra yeni hayaller kurmakta
güçlük çekiyorum…Belki ,bu gerçekleşen düşleri elimden düşürmemek için…Korumak
için..
Yapmak istediğim birçok şeyin gerçek
olmuş olmasının beni hayal kurmaya motive ediyor olması gerekirken ,durağanlığa
sürüklemesinin sebebini araştırıyorum bir yandan…
Cevap bulur muyum bulamaz mıyım
bilmiyorum…Bu süreç de güzel…İhtiyarladığımda mutlu olmak için sebeplerim şimdiden
var...
SA
22 Nisan 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder