Bazı şarkılar vardır…Onu söyleyenle
bütünleşen…Yaşanmışlıklarından yola çıkıldığı için belki duyguların yansıması,
aktarımı…Parça bitiminde bir damla gözyaşı yanağından süzülür…Seyirci görmez de sen
bilirsin…İşte o gözyaşındadır yoğunluğun, geçmişin izleri...Gözün arkada kalmaz, geçmiştir
seyirciye o duygu…Bilemesen de hissedersin…Hem duygu aktarayamayacaksak niye şarkı söylüyoruz ki...
“Maybe I like it this way” benim için,
“o şarkı” dır…
İlk defa konservatuvar giriş sınavında
söylediğim ve sonra birçok konserde dilime hatta yüreğime yapışan şarkı…Yaşanmışlıklarımı
paylaştığım ve hatta sonra sonra yaşanacaklarıma yapışan…( sonradan farkettim tabii )
Her zaman birçok yol var…Ve seçimleri
bizler yapıyoruz..Yanlış da olsa…Doğru da olsa…Hem kime ne ? Ne istersem
yaparım bu benim hayatım değil mi? Bizlerin hayatı…Herşeyiyle…Tüm
sorumluluklarıyla, tüm sorunlarıyla, tüm güzellikleri ile…
Bu şarkının Türkiye’deki karşılığı
bence Ortaçgil’de…” Belki de en güzeli böyle”…
Amerika’da Lippa da olsan, Türkiye’de
de Ortaçgil “Maybe I like it this way” ,
“Belki de en güzeli böyle” …
Selmini olarak “ En güzeli böyle” ve “
I like it this way” diyorum…Deliye her yol Paris…di mi ama ?
Maybe I like it this way - The Wild Party Müzikali'nden...
Değirmenler ( Belki de en güzeli böyle ) - Bülent Ortaçgil
SA
24.04.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder