Sabah uyandım..Birkaç zamandır sebebini bilmediğim bir huzursuzluk var içimde..Zamansız kalp çarpıntıları, nedensiz sandığım endişeler yaşıyorum.
Yapacak birkaç işimi yaptım, hazırlanacak bir program, gönderilecek mailler vs.. Derken aldım elime Masal Terapi kitabını..Hadi totem zamanı dedim kendime..Bir sayı söyledim..157…Eş zamanlı rastgele sayfa açtım..Kitabın 157. sayfasıydı karşımda duran..ve diyordu ki ;
" Hayal kırıklığı hissetmeye hakkın var "
Sahi ne zamandır hayal kurmuyordum? Kırılacak diye korktuğumdan mıydı yoksa ? Hem bu korkular da nereden çıktı böyle..Ben böyle değildim ki..Hayal kurar ve tüm hayallerimin gerçek olduğuna şahit olurdum hep..
Son dönemde ne yaşarsam yaşayayım bırakıp , uzaktan gözlüyorum..Bir yere kadar müdahale edebileceğimi bildiğimden midir, yorgunluktan mıdır?
Yooo mutsuz değilim.. Aksine küçük mutlululukları seviyorum.. Penceremden içeri dolan kuş cıvıltılarını,sabah kahvaltılarımı, yolda yürürken çiçekleri koklamayı, pusetteki bebeklerle göz göze gelip onlara göz kırpmayı, sokaktaki kedilerle konuşmayı…
Hem mutluluğun büyüğü küçüğü olmaz ki..
Hayallerin de öyle..
Hayal kırıklığı hissetmeye hakkım var.
SA
28 Mayıs 2015
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder