Tanışma Hikayeleri...

Devrin tanışma hikayeleri değil, eskilerin tanışma hikayeleri ilgimi çeker hep...Son 10 , belki de 20 yılda değişen belki de biraz fazla yüzeyselleşen ilişkiler çekmiyor ilgimi…

Bugün bir yazı okudum.Saray muhallebicisinde…Bir torunun dilinden, ufacık bir yazı…Dedesi ve anneannesi ilk buluşmalarında Saray muhallebicisine gelmişler…Birlikte ilk yemekleri…Tavuklu pilav…Hesap geldiğinde dedesi cüzdanını evde unuttuğunu farkediyor ve hesabı anneanne ödüyor…Derken geçen yıllarda ne zaman Saray muhallebiciye gitseler ; dede, anneanneye tavuklu pilav ısmarlıyor…Bu hikaye günümüzde yaşansaydı ne olurdu diye düşünmeden edemedim…Muhtelemen ikinci bir buluşma olamazdı, evlenemezlerdi ve torunlarını kucaklarına alamazlardı…Erkek, yiğitliğinden belki de korkularından kızı aramazdı…Kız da belki hesabı kendine ödetti diye kafasında binlerce tilkiyle kurmaca hikayeler uydurup erkeğin yüzüne bir daha bakmazdı…Ne de olsa orada burada , sağda solda seçenek çok bu devirde…Di mi ama !!!!

Ne ufak ne gereksiz hesaplar hesaplaşmalar…

Artık herşey ne kadar da gösterişli ve çabuk tüketimlik…Zor bela başlamayı başaran bir ilişkinin, başlamasıyla bitmesi arasında geçen sürede 4 mevsim bile sabredilemiyor...Genelleme yapmak istemem gerçi, fakat gözlemlerim böyle…

Neyi kaybediyoruz ?

“Bir bahar akşamı rastladım size” diye başlayan nağmelerden “umrumda değil iyi bitti” lere…doğru giden yolda…

Kıymet bilmek , dengeyi bulmak, gerektiğinde susmak , gerektiğinde konuşmak…Birçok değeri yitiriyoruz farkında olmadan…Modernleşme çatısı altında yaşananlarla…

İmreniyor ve mutlulukla gülümseyerek bakıyorum sokaklarda rastladığım sayısı oldukça az olan, saçlarına ak düşmüş el ele yürüyen çiftlere…

SA

26 Mayıs 2013

15:01