Bir mum…
Ikinci Cihan…
Hiç sevmediğim ve içmeyi de
beceremediğim iki püfpüflük bir sigara…
Acı bir kahve…
Sorgulamalar kendini…Bitmeyen nedensiz
soruların bilmemkaç bilinmeyenli denklemlerle karşılaştırılmalı çözümlenmeye
çalışılması…
“Biraz bekleme zamanı..İçine dönüp
birikenleri atma zamanı…” diyor şarkının sözleri…
Birikenler dökülüyor şu sıra kimi
zaman edepsizce…
Ve yanımda duran kitaba
bakıyorum…Uzak…
Rastgele bir sayfa açıyor ve
eşleştiriyorum halimle…
Sanki ihtiyacıma cevap verebilecek
sırrı bulabilme ümidiyle…
“ Özlem,epeydir açılmamış kavanozun
kapağı üstünde birikmiş tozdur”
(Uzak-Oruç Aruoba)
Kavanozun içindekine erişebilmek için
önce tozu almak gerekir. Peki ya toza alerjim varsa...O halde iki seçim var…Ya
alerjiye rağmen oluşabilecek rahatsızlıkları göze alıp tozu silmek, kapağı
açmak ve içindekine ulaşmak…
Ya da onu öylece rafta bırakıp, daha da
tozlanmasına göz yummak..Şu var ki…Ondaki toz aslında benim özlemim ya da benim
kuruntum…korkum…Kimbilir?
Ve kimbilir belki bir gün rafta o
kavanozu göremediğimde…
Herneyse…
Not : Yazı biterken çalan şarkı ise “Boşver”….
SA
05 Mayıs 2013
05 Mayıs 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder