Peşimden kimse koşmadı…Koşmayı sevmem,
beceremem de, yorulurum hemencecik.Peşimden koşan olsaydı, yakalaması muhtemel
olurdu…Fakat yakalanır mıydım?
O da bende saklı minik bir sır.
Daima yan yana yürümeye
inanmışımdır.Bazen birkaç adım geride de kalınsa ya da ileride, yolun büyük
bölümünde yan yana olunmalı…
Hatta bazen ileri istikamette geri
geri yürümeli, göz göze olabilmek için…ve yan yanayken de bazen gözleri kapatıp
el ele vermeli…
Kaçan kovalanır derler…
Kedi fare oyunu mu ki bu?
Neyse, ben “kova” lanıp deniz
kenarında kumdan kaleler yapmaya gidiyorum.
Yoruldum...
Hadi eyvallah!
SA
16 Mayıs 2013
14:07
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder