16 Mayıs 2013 Perşembe

Hanımeli...


Sokaklardan geçerdi. Etrafta açmış hanımelleri misler gibi kokutmuştu  bu sokağı…Kokuşmuş ruhu biraz olsun hafifledi…Bazı sokaklar vardı insana huzur veren…Aklına millerce uzaklıktaki başka bir ülkedeki o çok sevdiği sokak geldi. Karşılıklı dizi dizi müstakil evler, yemyeşil bahçeleri ve tertemiz, pırıl pırıl bir yol…Kendi ülkesindeki bu sokak, o an’a götürdü onu…Anıları canlandı. Ve sonra hayal kırıklıkları…
Geçen onca zamana rağmen hayal kırıklıkları  hep aynıydı…Hayal kurmaya son verme çabası da değiştirmemişti bu sonucu…Yine sorguladı…

Hanımeli dalına uzandı, yaklaştırdı burnunu ve derin bir nefes çekti…

Hala nefes alabildiğine sevinerek…



SA
16 Mayıs 2013
13:42

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder