5 Ağustos 2015 Çarşamba

Problem...

Havuz problemleri, işçi problemleri derken aslında öğrencinin karşısına bir de aşk problemleri çıkartmak gerekiyor. İki ya da üç bilinmeyenli denklemi çözmeyi öğrenip, çok bilinmeyenli denklemde afallamak işten bile değil. Süreçte nelerin bilinip , nelerin bilinmeyen olduğu zamanlarda, çözüm, eşittir zaman oluyor.

O halde;

∞ ( x+y+z+d+e+f+p+.....n ) = t

diyebilir miyiz?

Bir havuzun kaç musluk doldurduğundan ziyade;

"O benim onun ruh eşi olduğumu düşünüyor.
Ben , bir başkasınin eş ruhum olduğunu biliyorsam.
Ve eş ruhum bir başkasına benzer hisler besliyorsa...
Büyük kavuşma ne zaman gerçekleşir?"  sorusuna yanıt aramak daha gerçekçi olmaz mıydı?

Zincirleme trafik kazası gibi...

Ne uzaklaşabiliyorlar birbirlerine, ne de yaklaşabiliyorlar...

Belki, bir katalizör lazım. Tepkimeden zarar almadan çıkacak, olayın seyrini değiştirecek...Bu katalizör yine "zaman" mı peki?

Tamam da zaman, dünyaya has bir gerçeklik.

Ruhani boyutta hissedilen duyguları, dünyevi bir kavrama bağlamak ne saçma!

Bunların hepsi saçma!

Aman ha, kırıntıları ortaya saçma!

Devreler yandı gene!!!
Devlerin aşkı büyük olur!
Kızını devmeyen dizini dever!
Dev , devre kara gün içindir!
Dev-inim!
Ömür boyu Devr-i Alem!
Nokta
.


SA
05.08.2015

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder