Gökyüzünde bir pencere gecenin
simsiyahında…Işığın yansıması, insanın yanılsamasıyla oluşan…Sanki o pencereden
kaçsam bambaşka bir boyuta geçecekmişim gibi…Duruyor orada…Belki birazdan bir
ışık kapanacak ve kaybolacak gecenin çöktüğü saatin an’larından birinde…
Hayal ediyorum o pencerenin ardındaki
insanca yaşamı…ve hayal ediyorum savaşmadan, sevgiyle, birbirlerine samimi
gözlerle bakan, sıcak ses tonuyla konuşan insanları…Kimsenin saçma sapan
nedenlerle, 20’li yaşlarında ölmediği…Kimsenin vatanının topraklarını koruma
derdine düşmediği…Bütün renklerin kabul gördüğü, insanların birbirini anlayıp
saygı gösterdiği bir yaşamı…
Yüksek sese tahammül edemeyen ben,
kulağımda çınlayan seslerle yaşayamıyorum artık…Bir bebeğin ağlaması bombalanan
şehirlerde, bir gencin yaralanması hatta ölmesi havai bir fişekle, bir annenin
feryadı, bir halkın çığlığı kulaklarımda…
Pencere pencere söyle bana…
En güzel şey ne ola ki
bu fani dünyada?
SA
10 Eylül 2013
22:50
Dragos
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder