Bırakamama sendromu...

Böyle bir sendrom var mı psikolojide, ya da adı böyle birşey mi bilmiyorum. Şöyle bir baktığımda ; 20'li yaşlarım kariyer peşinde koşmakla geçti. Önceliğim çalışmaktı, öğrenmekti, daha çok çalışmaktı. Gece gündüz…Ruhumu tanıyamadım ta ki 20'lerin son dönemine kadar. Hayatımda yaşadığım uzun birlikteliklerim de o döneme denk gelir. Sevgiyi karşılıklı yaşadığım - ya da yaşadığımı sandığım -  sonra vazgeçtiğim -belki de vazgeçirildiğim - …

30'ların ilk yarısına az kala fark ettim ki son birkaç senedir birşeyler oluyor ruhumda. Hiçbirşeyi bitiremiyorum yaşantımda. Şampuan şişelerinden , defterlere, ilişkilerden , parfümlere , kitapları dahi bitiremiyorum. Bitmesine - gitmesine - az kala, uzaklaşıyorum ondan her ne ise…nesne ya da insan…Bağ kurmaktan korkmak mı? Bitmesin - gitmesin -  hep bende kalsın isteği mi? Ara ara derin temizliğe giriyorum odamda. Ruhumu da temizlemeye bir  adım olur belki  diye…Pek başarılı olamıyorum yine.

Bir ders var burada ama ne?
Hayatımıza gelen herşey, zaten hep hayatımızda…Gitse de , kalsa da…Belki de bu kadar basit. -mi?

SA

07 Ocak 2014
Dragos




İkinci Cihan'a sığınmalı o halde...

Kalabalık kuytularda boğulur çığlıklarım
Kuru bir teselli bulurum ben kendi haline…

Dünya...

Evdeyim. Tv kanallarına göz gezdirirken bir sokak ropörtajı çekiyor dikkatimi ve kalıyorum o kanalda.

Soru : Dünya nedir ?

Genç , yaşlı çeşit çeşit insan kendi dünyalarınca cevaplıyorlar.Kimi diyor ki yaşadığımız yer,kimi diyor yuvarlak,kimi diyor internet dünya oldu artık kilometrelerle değil ekran inçleriyle ölçülülüyor mesafeler.

Durup düşünüyorum. Dünya nedir? Diye..Duygusal olarak dünya nedir?

Her bir insanın kendi dünyası var , bu koskoca sandığımız dünyanın içinde yaşarken. Beden , bu dünyadan ayrıldığında içimizdeki dünyayı da mı terk eylemiş oluyoruz acaba? Yoksa o dünya ruhumuzda mı?

Kainata baktığımızda ( bakabildiğimiz kadarına ) Dünya küçücük aslında..Hele insan..Miniminnacık..Fakat ne kadar da büyük sanıyoruz kendimizi..Hele ki cebinde, üzerinde sayılar bulunduran o kağıtlardan bolca bulunanlar.

Bu dünyada o kağıtlar açıyor kapıları..Belki rahat yaşamayı vaad ediyor, bu dünyada dilediğin gibi yaşamayı..

Dünya. Her canlı bir dünya…Dünya’dan bir parça..

Dünyanın bütün nimetlerini sunsalar da bazen eksik kalan şeyler olabiliyor. Örneğin aşk. Kendi dünyana benzer, ya da kendi dünyandan zıt olana ulaşma arzusu. Belki ayna..Baktığında, aynını gördüğünü sandığın, fakat aslında simetriğin olan.

Dünya; bugüne kadar milyarlarca canlıya ev sahipliği ya da sahibeliği yapmış centilmen, hanımefendi, ikramkar, cefakar, vefakar yer.

Kavgalara, beton yığınlarına, kimyasallara ve birçok insan işi kirliliklere rağmen, güneşin doğuşu ve batışıyla , gecesiyle , gündüzüyle , denizleri, ağaçları, toprağıyla her gün bize güzelliklerini sunan yer.

Dünya, diğer yarımızın yaşadığı yer.

Dünya, insani hayallerimizi gerçekleştirebileceğimiz yer.

Dünya, en büyük sahne. Rol değil, olmak için.

Dünya, bir gezegen.

Dünya, bir nokta.

Dünya, bir toz bulutu.

Dünya, bir zerre.

Dünya, bir insan.

Dünya, sen.

Sen, dünya.

SA

19 Aralık 2013

Nilüfer'den Dünya Dönüyor gelsin o halde :)

Kırık...

İnsan kaç kere kırılır?

Bir cam olsaydı eğer,  bir kere  düşürüldüğünde kıymetli bir elden,  tuzla buz oluverirdi. Bir porselen olsaydı, belki tekrar birleştirilebilirdi dağılan parçacıkları ve mutlaka ama mutlaka ufacık bir parça eksik kalırdı..Bir müzik aleti olsaydı, kırıldıktan sonra eskisi gibi tınlamazdı…

Kırılma anında, içindeki tüm birikenler de dağılır..Onları da toparlamak ve yeniden içine doldurmak icab eder…İnsan bu ya…Her birinden biraz birşeyler almış gibi sanki…

Cam kırıklarını da süpüren biri var, porselenin de parçacıklarını toplayıp birleştiren de..ve müzik aletini çalan…

Peki, can kırıklıklarını kim toplayabilir insanın? 

Müzik..Şarkı söylemek…İster sahnede yüzlerce kişiye…İster evde odamda kucağımda bilgisayarla yaptığım kayıtlarda bomboşluğa…Kainata uçuruyorum sesimi...Bakıyorum da yaş aldıkça ne de çoğalmış kırgınlıklarım. Dağılmış sesimin her bir köşesine..ve yaşadıklarımdan anladığım tek şey, bu bitmeyecek. Bundan sonra ne yapmalı?

Peki ya sen; hayatının geri kalanında ne yapacaksın?

What are you doing the rest of your life?

https://soundcloud.com/selmin-artemiz/what-are-you-doing-the-rest-of

SA
30 Ekim 2013

What are you doing the rest of your life - Kayıt tarihi : 28 Ekim 2013