Özlem giderme simülasyonu...

 Hiç görmediği bir şehri, hiç tanımadığı bir insanı, bilmediği şeyleri özler mi insan?

Zihnin derinliklerinde, DNA'nın kırıntılarında belki de yalnızca hayal dünyasında yarattığı izdüşümler düşer aklına ve pek tabii özler bence.

Bu aralar yoğun bir Paris özlemi içerisindeyim. Daha önce koklamadığım, bir hatıramın olmadığı , sadece orada olmayı düşlediğim bir şehir... Ve belki de pandemiden dolayı uzunca süredir seyahat edemediğimden, cazibesini zihnimde daha da çoğalttığım... 

İşlerin yeni yeni başlıyor oluşu, maddi olarak toparlanmaya çabalama sürecinde olmamız dolayısıyla bir süre daha yurt dışı seyahatler uzak görünüyor. Sürpriz bir Paris turnesi çıkmazsa şayet :) 

Her neyse ;  gerçeklerden uzaklaşma halinde kalmak daha iyi geliyor şu sıra.

Bu sabah uyandım. Oldukça sıkıntılı bir gecenin ardından,  iyi uyanmanın verdiği mutlulukla dışarı çıktım. Bir iki işim vardı civarda , onları halletim ve burnuma mis gibi kokular çalınmaya başladı. Çizgi filmlerde olur ya hani , fırından yeni çıkmış turtanın üzerindeki dumanlar, gel gel işareti yaparak karakteri yamacına çağırır...İşte tam da öyle bir an :)

Hipnotize edilmiş gibi kokuyu takip ederek pastaneden içeri girdim , fırından yeni çıkmış, cazibeli kruvasanlardan aldım ve doğru eve geldim. Hemen bir kahve demledim. Kullanmaktan hiç çekinmediğim antika fincan ve tabağımı çıkarttım ve balkonda parizyen bir kahvaltı yaptım. Buna da özlem giderme simülasyonu adını verdim.

Anneannemin annesi Hikmet Hanım, Dame De Sion mezunuymuş. İyi Fransızca konuşur, çok iyi derecede piyano çalarmış. Ben ne yazık ki tanıyamadan 1974 yılında gözlerini yummuş dünyaya. Fakat anlatılan hikayelerden , dinlediğim kasetlerdeki ses kayıtlarından ve de zannediyorum ki genlerle gelen aktarımlardan dolayı içimde kırıntılar var büyük anneanneye dair. Şu sıralar epey su yüzündeler. Yakın zamanda ortaya çıkan Fransızca öğrenme isteğim, çılgınca şehirlerini görme arzum, havasını koklama, şehri izleme hevesim belki bundan.

Kruvasanı afiyetle yedim. Kırıntılarına baktım uzun uzun.

Pandemide mıh gibi çakılı kaldığım konforlu alanın yumuşacık süngerinin epey incelmiş olduğunu idrak ettim.

ZSAT

5 Ekim 2021 'Akatlar