Zamanı unuttuğu bir yerde olmaktı hayali.
Zamansız yaşamak isterdi , o yüzden o en kısa "an"ları pek severdi.
Özgür olunurdu anlarda...Anladığını anlardı o anlarda.
Şekillenen neydi zamanla? Yaşamı mı, anılarının devamı mı?
Anılarının devamı gelsin diye beklemeyi durdurmayı öğreneli epey olmuştu.
Mutluluk an'da gizliydi.. Aslında gizlenmemişti ki... Apaçık oradaydı işte..
Hadi gör beni diyen çığlıkları duyduğunda anlamıştı, ne kadar sağır olduğunu kendine karşı.
Onu bulduğundan beridir her an ...Sadece an'dı. Mutlu olmaya yetecek kadar kısa...Mutluluğu yaşayacak kadar uzun.
Bir an'a neler sığdırabilirim diye düşünürken, anladı onu...An'ları çoğalttılar birlikte.
SA
03.11.2015
Not : Bir bulmaca nelere kadirsin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder