Bazı şeyleri anlar hale
geldim. Çocukken neden astronot olmak istediğimi, neden gözlerimi hep gökyüzüne
çevirip uzay aracı görmeyi beklediğim yaşlarımı…
Neden bir türlü pür sevgiyi
bulamadığımı sandığımı…
Neden doğayla iç içe olmayı
bu kadar sevdiğimi ve önemsediğimi…
Ve neden çocuklarla
çalıştığımı…
Onlarla birlikte neşemi yeniden
keşfettiğimi…
Ve senin varlığını…
Bendeki varlığını…
Taşan duyguları tutmamak
gerektiğini…
Sanki bir şeylere, eski ben’e
veda eder gibi…
Birşeyler kapanıyor…
Yeni bir kapıdan giriyormuşum
gibi…
SA
22 Aralık 2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder