30 Eylül 2015 Çarşamba

Taş Devri

Ne yaşadın ki dedi, böylesine taşlaşacak kadar..
İhaneti gördüm dedi..
Ardına bakmadan gidenleri...
Sever gibi yapanları...
Mış gibi yaşayan nicelerini...
Yorgun düştüm..
"Elimi uzatacak halim yok artık" dedi...
Kimsenin de hal hatır kıymet bilecek samimiyeti...
Herkes kendi derdinde, herkes kendi evinde, kendiyle...
Devir devretmişti , bi sonraki devre kadar beklemedeydi..Devre arasında patlamış mısır patlattı, seyre daldı halleri...Devir daimleri...

SA
30.09.2015

14 Eylül 2015 Pazartesi

Her son bir başlangıçtır.



Hayatın dilimlerini tüketmek miydi yaşamak.Yoksa ağır ağır tadına varmak mıydı? Kimi Tazmanya Canavarı misali yerken dilimleri, kimiyse ucundan bir ısırık alıp tadına varıyordu. Önünde sonunda bitiyordu o dilimler...Acısıyla, tatlısıyla...
Ve bazen duygularla hareket ettiğimiz, düşlediğimiz, sürüklendiğimiz anlar gerçekleşemeyince mantıkla son vermeye çabalıyorduk kalan o son kırıntıları ( ya da kimine göre kalan o koca pastayı ) apar topar yok etmeye çalışarak...
Bazen de mantıkla verdiğimiz bir karar, duyguya dönüşebiliyordu ansızın...
Ne tuhaftı hayat...

SA
14.09.2015