Bazen elin kolun bağlanıverir…Bedenin
kıpırdayamaz da için kıpır kıpır oluverir. İki lokma yemek, geçemez
boğazından..Köprü olur sesin, ruhunla kulağın arasında…
Bazen bir ses duyarsın…Bir nefes…O an
olan olur işte!
Yenilenmeye direnen ruhun canlanır yeniden…Bir
ses ile…
Bilirsin yine de belki bir avutmaca,
belki elimin üstünde kimin eli var oyunu.Elin üstte kalmıştır ve diğer iki el ,
elele yürüyordur şimdi gectiğin ve gülümseyerek hayal kurduğun yollarda.
Yakın zamanlarda…Farklı
hayatlarda…Seçimler yapılmıştır. Yolunda yürümeye devam edersin.Kimi zaman
yorgun,kimi zaman umutsuz, biraz kırgın bir yanın.
Düşlerin düşmüştür
ellerinden…Dokunmaya kıyamadığın.
O an, bir yıldız görürsün,
bir kuş
geçer…Bilirsin.
SA
01 Temmuz 2013
Niğde
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder