İnanıyorum. Evet, gerçekten...Bana söylediğiniz her cümleye, her sözcüğe.
Saflıkla salaklık arasında bir çizgi var da, ne önemi var cibilliyetinin. Saf olan tarafta durmayı tercih ediyorum. Kirlenmemeye gayret göstererek. İşte bu yüzden kayboluşlarım.
Sustuklarım. Saklanmalarım.
Üzülmekten, kırılmaktan değil... Zannettiğiniz kadar narin değilim. Sadece sizi, konumlandırdığım yere yakıştıramadığımdan ...
Yine derseniz yine inanırım, hep inanırım. "İn" - "an" ..."An"ın içinde yaşadığım evime her canlı davetlidir de, kış uykusuna doyamıyorum şu ara , gözüme güneş giriyor.
İnanıyorum.
SA
07122015
